گرگ استنتون جایزه نوبل پزشکی را دریافت کرد

توجه به زندگی روزمره

با این حال، دانشمند کالیفرنیایی پس از مدتی از توجهات و تبریک‌ها خواست تا از این هیاهو فاصله بگیرد و به کارهای عادی‌تر بپردازد. او نیاز به تهیه ناهار مدرسه برای فرزندانش داشت که در خانه خانواده در استنفورد خواب بودند، جایی که پدرشان در نیمه شب با خبرنگاران و تبریک‌گویان صحبت کرده بود.

بیشتر بخوانید: کاخ سفید مرگ مشکوک به طاعون ریه را زیر نظر دارد

استنتون، ۵۴ ساله، این جایزه را به همراه دو محقق دیگر از آلمان به خاطر کارشان در حوزه نورومدولاسیون، که ترکیب نور با ژن‌ها برای روشن و خاموش کردن نورون‌ها در مغزهای زنده است، دریافت کرد.

چالش‌های یک شب‌کار

استنتون که خود را یک شب‌کار توصیف می‌کند، به عنوان محقق در مؤسسه هوارد هیوز و استاد دانشگاه استنفورد، غالباً تا نیمه شب کار می‌کند. پس از بررسی مقالات و ارسال ایمیل به دانشجویانش، او گفت که تازه به رختخواب رفته بود که تماس از کمیته نوبل در استکهلم را دریافت کرد.

او در این باره گفت: "احساس می‌کردم که قدرت تشکیل کلمات را از دست داده‌ام، اما بعد از یک یا دو دقیقه به خودم آمدم." او به‌سرعت توانایی گفت‌وگو را بازیافت و برای مصاحبه‌های از راه دور با خبرنگاران علمی آماده شد.

چند دقیقه بعد از اعلام خبر، در حالی که خبرنگاران با او صحبت می‌کردند، یک عکاس و فیلمبردار به خانه‌اش در استنفورد رسیدند. عکاس در ساعت ۳:۳۰ صبح به محل رسید و با مشاهده دکوراسیون‌های هالووین در بیرون از خانه و تنها یک چراغ روشن در داخل، نگران شد که ممکن است به خانه اشتباهی آمده باشد.

همسر استنتون، میشل مونه-استنتون، در را باز کرد و او را به داخل خانه دعوت کرد، جایی که برنده نوبل در حال پاسخ دادن به تماس‌ها از روی کاناپه بود.

تأثیر بر جامعه

استنتون در خلال مصاحبه‌ها به تحقیقاتی که با همکاران برنده نوبل خود، پیتر هگمان و جورگ ناگل، انجام داده بود، اشاره کرد و به تأثیر واقعی آن بر زندگی انسان‌ها پرداخت. او گفت: "من یک پزشک-دانشمند هستم. من یک روانپزشک هستم. به بیمارانم اهمیت می‌دهم، به بیمارانم که اوتیسم و افسردگی دارند. به امیدی که این کار به همراه دارد، اهمیت می‌دهم. اما من همچنین یک دانشمند پایه هستم و به درک این عضو شگفت‌انگیز مغز و چگونگی کارکرد آن اهمیت می‌دهم."

در پایان مصاحبه‌ها، استنتون به کارکنان استنفورد گفت که به یک ساعت استراحت نیاز دارد زیرا فرزندانش بیدار خواهند شد و باید ناهارهایشان را تهیه کند.

وقتی یکی از نمایندگان استنفورد از او پرسید که آیا همسایه‌ها از این هیاهوی شبانه ناراحت می‌شوند، مونه-استنتون این موضوع را نادیده گرفت و گفت: "ما در مسکن هیأت علمی زندگی می‌کنیم. در این محله، تعداد زیادی برنده نوبل وجود دارد."

بیشتر بخوانید: تجزیه و تحلیل عدم مداخله مردان در تعرضات جنسی دانشگاهی · کاهش بی‌سابقه بودجه تحقیقات مالاریا به تهدیدی برای سلامت عمومی در بریتانیا تبدیل می‌شود

منبع: abcnews.com