یک روانشناس اجتماعی به تجزیه و تحلیل دلایل عدم مداخله مردان در تعرضات جنسی در دانشگاه‌ها پرداخته است. در این بررسی، به رویداد تعرض جنسی که توسط هفت عضو یک انجمن در دانشگاه کرنل رخ داده اشاره شده و به این نکته پرداخته می‌شود که چگونه بیش از ۵۰ مرد در یک گروه چت از این تعرض مطلع شدند، اما هیچ کدام اقدام به توقف آن نکردند.
نقش تصورات نادرست
تحقیقات نشان می‌دهد که اقلیت کمی از مردان در واقع مرتکب تعرض جنسی می‌شوند. تخمین‌ها حاکی از آن است که حدود ۶.۵ درصد از دانشجویان مرد در ایالات متحده و کانادا مرتکب تجاوز می‌شوند. با این حال، بسیاری از مردان که رفتارهای خشونت‌آمیز جنسی را غیرقابل قبول می‌دانند، به اشتباه تصور می‌کنند که دیگر مردان این گونه رفتارها را نمی‌پسندند.
بیشتر بخوانید: پدر در پی سقوط ۸۰ فوتی از دره آریزونا برای زندگی می‌جنگد
در یکی از مطالعات، مردان دانشجو باورهای خود را درباره افسانه‌های رایج تجاوز، مانند "اگر دختری به‌طور فیزیکی مقاومت نکند، نمی‌توان گفت تجاوز اتفاق افتاده است"، بررسی کردند. همچنین از آنها خواسته شد تا نظرات نزدیکان و دانشجویان مرد دیگر را درباره این موضوع بیان کنند. نتایج نشان می‌دهد که مردان دانشجو دیدگاه‌های نادرستی درباره نگرش‌های همتایان خود دارند. بسیاری از آنها همکلاسی‌ها و دوستانشان را به عنوان افرادی توصیف کردند که بیشتر از خودشان از افسانه‌های تجاوز حمایت می‌کنند.
تأثیر فشار اجتماعی
باور به اینکه دیگر مردان به طور کلی با خشونت جنسی موافق هستند، حتی اگر این باور نادرست باشد، تمایل آنها را به مداخله در چنین رفتارهایی محدود می‌کند. مردانی که نظرات همتایان خود را درباره رفتارهای جنسی تهاجمی دست کم می‌گیرند، معمولاً از عواقب ناشی از ابراز مخالفت یا مداخله در مواقع نامناسب می‌ترسند. یکی از دلایل رایج که مردان دانشجو برای عدم مداخله در موارد خشونت جنسی ذکر می‌کنند، ترس از تمسخر یا تحقیر است، به ویژه عدم تمایل به نشان دادن ضعف در برابر دیگر مردان.
مردانی که واقعاً مرتکب تعرض می‌شوند، اغلب تصور می‌کنند که دیگران از این رفتار حمایت می‌کنند. این تصور نادرست آنها را به توصیف رفتارهای مشکل‌دار راحت‌تر می‌کند و به دیگر مردان این احساس را می‌دهد که خشونت جنسی رایج‌تر و پذیرفته‌تر از آن چیزی است که در واقعیت وجود دارد.
برای مقابله با این تصور نادرست، برنامه‌های پیشگیری از تعرض جنسی می‌توانند تأثیر بسزایی داشته باشند. دانشجویان سال اول مردی که در این برنامه‌ها شرکت می‌کنند، پس از چهار ماه، کاهش چشمگیری در سطوح تهاجم جنسی خود گزارش می‌دهند. این برنامه‌ها به دو طریق عمل می‌کنند: اول، مردانی که اطلاعات دقیقی درباره نگرش‌های دیگران دارند، کمتر در ابراز مخالفت و مداخله در رفتارهای نادرست احساس محدودیت می‌کنند. دوم، مردانی که در معرض خطر ارتکاب خشونت جنسی هستند، ممکن است بعد از آگاهی از عدم حمایت همتایانشان از این رفتار، نیت‌های خود را تغییر دهند.
در نهایت، فشارهای اجتماعی در گروه‌های نزدیک می‌تواند منجر به خاموشی در برابر رفتارهای نادرست شود. یکی از بازیکنان فوتبال در دانشگاه توصیف کرد که چگونه برای محافظت از هم‌تیمی‌هایش اقدام می‌کند، حتی اگر این به معنی قطع یک تعامل جنسی بالقوه باشد. او گفت: "شاید نتوانی دختری را بدست آوری، اما می‌توانی بورس تحصیلی خود را حفظ کنی و همچنان در تیم باشی."
بیشتر بخوانید: اقدام فرماندار میسیسیپی برای تخصیص ۱۰۴ میلیون دلار به بهبود سلامت روستایی · دکتر باندی لی رفتار ترامپ را به رفتار کودکان تشبیه کرد
منبع: independent.co.uk
