کریستا پیک، زندانی محکوم به اعدام در تنسی، با ناتمام ماندن اجرای حکم اعدامش، موجی از بحث‌ها را درباره مجازات اعدام به راه انداخته است. مقامات ایالتی هیچ توضیحی درباره دلیل عدم موفقیت در اجرای حکم اعدام ارائه نکرده‌اند. هنوز مشخص نیست که آیا این ۵۰ ساله زنده است یا خیر.
جزئیات اجرای ناتمام
پیک در شب چهارشنبه، بیش از یک ساعت پس از آغاز فرایند اعدام، به وضوح خر و پف می‌کرد. او حدود ۳۰ دقیقه پس از دریافت دوز دوم پنتوباربیتال همچنان در اتاق اعدام دیده می‌شد. تیم حقوقی او اعلام کرده است که وی به بیمارستان منتقل شده تا تحت درمان قرار گیرد.
بیشتر بخوانید: شین بت دربارهٔ فرودگاه‌های امارات نگرانی‌های امنیتی داشت
می‌مارتینز، مادری که دخترش به دست پیک و دوست پسرش کشته شده، به نشریه‌ای گفت که «این یک هرج و مرج بود.» این رویداد، که یکی از کارشناسان مجازات اعدام آن را بی‌سابقه توصیف کرده است، باعث شد تا بیل لی، فرماندار تنسی، اجرای حکم‌های باقی‌مانده سال را به حال تعلیق درآورد و بررسی رسمی برای تعیین جزئیات این حادثه را آغاز کند.
پیشینه و پیامدهای قانونی
کریستا پیک به دلیل ارتکاب جرمی در سال ۱۹۹۵ به اعدام محکوم شده بود و قرار بود نخستین زنی باشد که در این ایالت طی بیش از ۲۰۰ سال اعدام می‌شود. با این حال، یک دادگاه تجدیدنظر یک ساعت قبل از شروع اجرای حکم روز چهارشنبه، حکم توقف این اقدام را صادر کرد، اما دیوان عالی کشور این تصمیم را چند ساعت بعد لغو کرد.
تیم‌های دفاعی پیک در اسناد دادگاهی تأیید کردند که مقامات دو دوز پنتوباربیتال را در تلاش برای اعدام او تجویز کرده‌اند. وزارت اصلاحات تنسی در دفاع از اقدامات خود اعلام کرد که «تمام مراحل پروتکل قانونی و تأیید شده اعدام را دنبال کرده است.» پروتکل اعدام ایالت تنسی به تجویز یک مجموعه دوم از سرنگ‌های دارویی اشاره می‌کند اگر زندانی پس از دوز اول جان نداشته باشد، اما در مورد وضعیت زندانی پس از دوز دوم توضیحی نمی‌دهد.
تنسی در سال ۲۰۲۴ از استفاده از سه داروی مختلف برای اعدام به استفاده از پنتوباربیتال به عنوان داروی واحد روی آورد. این تغییر دو سال پس از آن بود که ایالت به طور ناگهانی اجرای حکم اوscar smith را متوقف کرد و اعتراف کرد که نتوانسته است داروهای اعدام خود را به درستی آزمایش کند.
برخی کارشناسان و فعالان بر این باورند که آنچه که پیک تجربه کرده است، منحصر به فرد و بی‌همتا است. هفت نفر دیگر به دلیل مشکلات پزشکی ناشی از عدم دسترسی به ورید برای تجویز داروهای اعدام زنده مانده‌اند، اما هیچ‌کس پس از دریافت داروهای مورد استفاده در این نوع اعدام‌ها زنده نمانده است.
پیک در حالی که به تخت اعدام بسته شده بود، خود را در آرامش توصیف کرد و گفت: «من این دنیا را همان‌طور که بیشتر عمرم گذرانده‌ام، با عشق ترک می‌کنم.» اما او همچنان بیدار بود و در یک لحظه سرش را بلند کرد و از مقامات زندان پرسید که آیا بازویش باید این‌گونه احساس کند یا خیر.
وکلای پیک روز چهارشنبه درخواست فوری به دیوان عالی تنسی برای توقف و تعلیق اعدام او ارسال کردند و اعلام کردند که او در «عذاب غیرضروری» است و این فرایند حق او برای اعدام بدون شکنجه و رفتار غیرانسانی را نقض می‌کند. آنها همچنین درخواست‌هایی به دادگاه دایرکت و دادگاه ششم ارسال کردند.
این دومین باری است که تنسی در سال جاری نتوانسته است حکم اعدام را به پایان برساند. در ماه مه، مقامات ایالتی اجرای اعدام تونی کاروترز را که به جرم آدم‌ربایی و قتل سه نفر در سال ۱۹۹۴ محکوم شده بود، لغو کردند.
پیک و دوست پسرش به خاطر قتل و ضرب و شتم کالی سلمه ۱۹ ساله در سال ۱۹۹۵ محکوم شدند. این قتل به خاطر پنتاگرامی که بر روی بدن سلمه حک شده بود، توجهات زیادی را جلب کرد.
دوست پسر پیک به دلیل سنش در زمان قتل مشمول مجازات اعدام نشد و به حبس ابد محکوم شد. او سال گذشته درخواست آزادی مشروطش رد شد.
پیک ارتکاب این قتل را انکار نمی‌کند، اما حامیان او استدلال می‌کنند که باید سن، بیماری روانی و ادعاهای سوء‌استفاده شدید جنسی او در نظر گرفته شود. وکلای او بر این باورند که حکم اعدام پیک یک استثنا است زیرا دیگر جوانان ۱۸ ساله در تنسی حکم‌های مشابه را لغو کرده‌اند.
در نهایت، پیک به اختلال دوقطبی و اختلال استرس پس از سانحه مبتلا شد و در درخواست عفو خود اشاره کرده که فقط می‌خواسته با سلمه مبارزه کند اما در یک حمله دیوانه‌وار او را کشت.
بیشتر بخوانید: بیلجانا پلاویچ در بلگراد درگذشت · تنسی آماده اجرای حکم اعدام کریستا گیل پیک برای قتل در سال ۱۹۹۵ است
منبع: independent.co.uk
