در دنیای امروز، جایی که هر پنی از مالیات شهروندان به دقت بررسی میشود، پرداخت یارانههای کلان به بانکهای تجاری سودآور، به یک موضوع جنجالی تبدیل شده است. بانک انگلستان هر ساله ۲۴ میلیارد پوند به این بانکها پرداخت میکند و این سؤال را به وجود میآورد که آیا این یارانهها واقعاً ضروری هستند؟
یارانهای برای چه کسی؟
بانک انگلستان به عنوان نهاد مرکزی مالی، در حال حاضر ۳.۷۵ درصد از نرخ بهره سیاستی را بر روی سپردههای ذخیره بانکهای تجاری پرداخت میکند. با وجود این، این پرداختها نه تنها به کاهش نرخهای وام کمک نمیکند بلکه به نوعی به سودآوری بیشتر این بانکها دامن میزند. بر اساس آمار، بانک انگلستان حدود ۶۴۰ میلیارد پوند سپرده را در اختیار دارد که این رقم به معنای پرداختی سالانه ۲۴ میلیارد پوند از وجوه عمومی به بانکهای تجاری است.
راهحل اقتصادیتر
مدافعان تغییر نظام پرداخت یارانهها معتقدند که بانک انگلستان میتواند با پرداخت بهره بر اساس فقط بخشی از این سپردهها، به صرفهجویی قابل توجهی دست یابد. با معرفی یک برش برای هر بانک و اعلام این که هر کاهش در سپردهها از این سطح، از برش بهرهدار محاسبه میشود، میتوان به هدفی مشابه دست یافت بدون آنکه این یارانههای کلان به بانکها تعلق گیرد. به عنوان مثال، اگر این برش ۲۰ درصد باشد، میتوان بیش از ۱۹ میلیارد پوند در سال صرفهجویی کرد.
در حالی که این تغییرات میتواند به نفع اقتصاد عمومی باشد، سوال این است که آیا بانک انگلستان واقعاً ارادهای برای تغییر در سیاستهای مالی خود دارد یا خیر. به نظر میرسد که این یارانهها تنها به تداوم سودآوری بانکهای بزرگ کمک کرده و فشار بیشتری به مالیاتدهندگان وارد میکند.
منبع: theguardian.com
