اهداف توسعه پایدار سازمان ملل، شامل ۱۷ هدف کلیدی، در سپتامبر ۲۰۱۵ توسط رهبران جهانی تعیین شد. این اهداف که به ۱۶۹ هدف جزئی تقسیم شدهاند، قرار بود تا سال ۲۰۳۰ جهان را متحول کنند. با نزدیک شدن به این مهلت، ارزیابیهای اخیر نشان میدهد که جهان از تحقق بسیاری از این اهداف فاصله دارد.
چالشهای پیش روی تحقق اهداف
بر اساس ارزیابیهای جدید، بسیاری از اهداف ممکن است به طور واقعی غیرقابل دستیابی بوده باشند. چارلز کنی، پژوهشگر ارشد در مرکز توسعه جهانی، میگوید: «برای دستیابی به این اهداف، نیاز به تغییرات سیاستی بسیار عظیم داریم.» او به ویژه به هدف حذف فقر اشاره میکند و میافزاید که انتظار رسیدن به صفر فقر تا ۲۰۳۰ بسیار خوشبینانه بوده است.
بیشتر بخوانید: افزایش تنشها در جبهههای تحت حمایت ایران در پی فشارهای واشنگتن
تغییرات مثبت و موفقیتهای نسبی
با این حال، کارشناسان بر این باورند که نباید تنها بر اساس موفقیت در اهداف، پیشرفتها را قضاوت کرد. توهای نگو، استاد بهداشت جمعیت و خانواده در دانشگاه کلمبیا، به موفقیتهای قابل توجهی در کاهش مرگ و میر کودکان و افزایش امید به زندگی اشاره میکند. او بیان میکند که بسیاری از کودکان به مدرسه میروند و برخی اهداف، مانند برابری جنسیتی، اثرات زنجیرهای مثبتی داشتهاند.
پائول اسپiegel، مدیر مرکز بهداشت انسانی جان هاپکینز، خاطرنشان میکند که از زمان تعیین این اهداف، نزدیک به یک میلیارد نفر به آب آشامیدنی سالم دسترسی پیدا کردهاند و درصد قابل توجهی از جمعیت به اینترنت متصل شدهاند. او همچنین به پیشرفت در زمینههای دیگر بهداشتی اشاره میکند.
شیرین مالکیپور، استاد دانشگاه موناش در ملبورن، به این نکته اشاره میکند که اهداف توسعه پایدار به عنوان یک چارچوب جهانی برای همکاری و جمعآوری دادهها عمل کردهاند. او معتقد است که صرف نظر از تعداد اهداف تحقق یافته، این اهداف به عنوان تسهیلکننده تغییرات عمل کردهاند.
با این وجود، بحرانهای جهانی، از جمله پاندمی کرونا و جنگها، فشارهای مضاعفی بر تحقق این اهداف وارد کرده است. اندرو شپرد، پژوهشگر ارشد در ODI Global، بر این موضوع تأکید میکند که بحرانهای مکرر تأثیرات منفی بر پیشرفتها داشتهاند.
بیشتر بخوانید: نیکول مکبرایید به جوانان ترنس امید میدهد · ایران در تیررس شورای امنیت: بازگشت به ۲۰ سال پیش
منبع: npr.org
