شبی جادویی در رویال آلبرت هال با اجرای ارکستر باروک فرایبورگ تحت رهبری سمون رتل، با آثار کمتر شناختهشده شومان، به میزبانی دوستداران موسیقی برگزار شد. رتل که به خوبی به چالشهای این آثار پی برده بود، با دقت و جزئیات خاصی به تنظیمات پرداخته و فضایی پر از احساس و زیبایی را به وجود آورد.
چالشهای شومان
این شب تماماً به شومان اختصاص داشت و شامل سه اثر «مشکل» بود: سرآغاز یک اپرای ناموفق، کنسرتو ویولن که به دلیل ناامیدیها مدتی طولانی در انزوا قرار داشت و سمفونیای که در عمق افسردگی نوشته شده بود. رتل با جسارت و شجاعت، این آثار را در فضایی که به لطف سازهای دورهای، به طرز عجیبی مناسب نبود، به اجرا درآورد.
سرآغاز اپرای «ژنووا» با شروعی غمگین و دلنشین آغاز شد. رتل و اعضای ارکستر با بهرهگیری از داستانگویی موسیقایی، شنوندگان را به خود جذب کردند. بهویژه صدای چهار تَن از سازهای بادی، جذابیتی خاص به این اجرا بخشید. این اثر که به وضوح تحت تأثیر آثار مندلسون قرار دارد، در سال ۱۸۴۸ ممکن بود که قدیمی به نظر برسد، اما امشب به وضوح با رمانتیسم و شجاعت درخشان شد.
تجربهای فراموشنشدنی
ویولننواز برجسته، ایزابل فاوست، با روحیهای پرشور و با ظرافت در کنسرتو ویولن حضور یافت و با نواختنهایش، فضای زیبای شب را تکمیل کرد. او توانست با اجرای خود، حس عمیق و زیبایی را به آثار شومان منتقل کند و به نوعی معجزه کند که حتی آثار کمتر شناختهشده نیز میتوانند درخشان باشند.
این اجرا نشان داد که چگونه میتوان در دل آثار تاریک و ناامیدکننده، زیباییهای تازهای را کشف کرد. رتل با جسارت خود و تواناییهای فاوست، شب را به تجربهای فراموشنشدنی تبدیل کردند و نشان دادند که موسیقی میتواند از هر چالشی عبور کند و نور امید را به زندگی ببخشد.
منبع: theguardian.com
