در جشنواره فیلم تورنتو، فیلم «Being Heumann» به کارگردانی سیان هدر، داستان پرشور جودیت هیومن، یکی از چهرههای برجسته حقوق معلولان را به تصویر میکشد. این بیوگرافی، که به زندگی و تلاشهای هیومن از دهه ۱۹۷۰ تا زمان مرگش در ۲۰۲۳ میپردازد، چالشهای فراوانی را که او و همکارانش برای دستیابی به حقوق برابر با آنها مواجه بودند، به نمایش میگذارد.
چالشهای دسترسی و مبارزه برای تغییر
بدون شک، یکی از دستاوردهای بزرگ جودیت هیومن، ایجاد تغییرات بنیادی در زیرساختهای شهری است که به ایجاد دسترسی برای افراد معلول کمک کرده است. زمانی این تغییرات به عنوان اصلاحات رادیکال و هزینهبر تلقی میشدند، اما اکنون به صورت یک ضرورت در آمدهاند. هیومن با شجاعت و ارادهای قوی، در این مسیر گام برداشت و از این رو، پیروزیهای او نه تنها برای خود او بلکه برای میلیونها نفر دیگر نیز به ثمر نشست.
شاید بسیاری از ما در زندگی روزمرهامان به سادگی از رمپها و بریدگیهای پیادهروها عبور کنیم، اما تاریخ این امکانات نه تنها جذاب بلکه مملو از مبارزات و چالشهای اجتماعی است. «Being Heumann» به خوبی این داستان را روایت کرده و احساسات و چالشهای هیومن را در مقاطع مختلف زندگیاش به تصویر میکشد.
یک داستان قوی با نقاط ضعف
با وجود نیت خوب و محتوای جذاب، فیلم در برخی لحظات به نظر میرسد که به صورت تصادفی و بینظم تدوین شده است. در حالی که لحظات احساسی و الهامبخش در فیلم وجود دارد، برخی از بخشها ممکن است به نظر برسد که به صورت کات و پیست شدهاند و این میتواند باعث کاهش تأثیر کلی روایت شود. اما با این حال، چهره و شخصیت جودیت هیومن در این فیلم به خوبی تجلی یافته و ما را به یاد تلاشهای او میاندازد.
در نهایت، «Being Heumann» نه تنها به عنوان یک بیوگرافی، بلکه به عنوان یک یادآوری از تلاشهای تاریخی برای حقوق معلولان و دسترسی در جامعه مدرن به حساب میآید. این فیلم به ما یادآوری میکند که هر تغییر بزرگ، نتیجهای از اراده و تلاشهای فردی و جمعی است.
منبع: theguardian.com
