در دل باربیکن لندن، نمایش جدیدی با نام Our Eyes Looking for God به صحنه آمده که به بررسی تجربهٔ سیاهپوستان بریتانیایی در دنیای موسیقی میپردازد. این اوپرا به نویسندگی و کارگردانی TD Moyo و آهنگسازی Renell Shaw، داستان تلخی از دو پسرعمو به نامهای Adjani و Kamal را روایت میکند.
داستانی از غم و یادآوری
داستان اوپرا از غم و اندوه شخصی Moyo به خاطر از دست دادن برادرش در جنوب لندن و خشم جهانی پس از قتل George Floyd الهام گرفته شده است. Adjani، قهرمان داستان، تصمیم میگیرد به لندن برود و این تصمیم باعث میشود که شب آخر خود را با یادآوری، جشن و وداع با Kamal بگذرانند. اما این شب به یک تراژدی خشونتآمیز تبدیل میشود؛ دو پسر که ممکن است قبل از آغاز این داستان، دیگر در این دنیا نباشند.
خاطراتی که در دل میمانند
در یکی از لحظات احساسی، جوانی میخواند: “هیچ اقیانوسی بزرگتر از آن نیست که اشکهای این پسران سیاهپوست را در خود نگه دارد.” این جمله به خوبی نشاندهندهٔ عمق احساسات و تجربیات موجود در این اثر است. Our Eyes Looking for God با به تصویر کشیدن احساسات باروک و شدید، سعی در به تصویر کشیدن واقعیتهای تلخ و زیبای زندگی سیاهپوستان بریتانیایی دارد.
این اوپرا نه تنها یک اثر هنری بلکه یک بیانیهٔ اجتماعی است که به ما یادآوری میکند که داستانهای این جوانان باید شنیده شوند و تجربههای آنها در مرکز توجه قرار گیرد. آیا میتوانیم در برابر این واقعیتها سکوت کنیم؟
منبع: theguardian.com
