روز سهشنبه، دولت استرالیا از اصلاحات "جهانپیشرو"یی خبر داد که به کاربران اجازه میدهد از الگوریتمهای شبکههای اجتماعی خارج شوند. این اقدام که با نام "خوراک من، روش من" شناخته میشود، به کاربران این امکان را میدهد که خودشان انتخاب کنند که چه نوع محتوایی برایشان نمایش داده شود.
سفر به سال ۲۰۱۲
با استفاده از یک ویژگی کمتر شناخته شده در اینستاگرام، تصمیم گرفتم برای ۲۴ ساعت الگوریتم خود را خاموش کنم. این تجربه من را به یاد روزهای ابتدایی شبکههای اجتماعی انداخت، زمانی که محتوای منتشر شده بهجای تبلیغات، بیشتر بر اساس ارتباطات واقعی و علایق کاربران شکل میگرفت.
وقتی به اینستاگرام سر زدم، با ویدیویی از زنی مواجه شدم که بهطور تصادفی یک سطل از مارماهیها را در یک قطار چینی ریخته بود. دیدن مارماهیها که در میان مسافران سر میخزیدند، برایم بسیار عجیب و در عین حال خندهدار بود. اما نکته جالب این بود که واکنش مسافران به این حادثه بههیچوجه آنگونه که انتظار داشتم نبود.
آیا این تغییر واقعی است؟
این پرسش وجود دارد که آیا واقعاً این اصلاحات میتوانند به بازگشت به روزهای بدون تبلیغات و الگوریتمها کمک کنند یا خیر. آیا کاربران قادر خواهند بود دوباره به انتخابهای خود در شبکههای اجتماعی دسترسی پیدا کنند یا این اصلاحات تنها یک اقدام ظاهری برای افزایش محبوبیت دولت است؟
از طرفی دیگر، علاقهمندی به الگوریتمهای اجتماعی نیز همچنان در حال افزایش است. آنها بهخوبی میدانند که چه نوع محتوایی کاربران را جذب میکند و میتوانند تجربهای شخصیتر و سرگرمکنندهتر را ارائه دهند. در پایان، چه کسی میتواند از ویدیوهای خندهدار و محتوای جذاب دوری کند؟
منبع: theguardian.com
