در تابستانی که دما به بالاترین حد خود رسید، یکی از قربانیان این گرما، آنیتا بزل، یک زن سالمند بود که در خانه سالمندان در ساوتهمپتون زندگی میکرد. خانواده او از وضعیت دمای اتاقش نگران بودند، به ویژه زمانی که دما در ماههای مه و ژوئن به اوج خود رسید. آنیتا به دلیل مشکلات حرکتی، به مراقبتهای ویژهای نیاز داشت و این موضوع نگرانی خانوادهاش را دوچندان کرده بود.
سهلانگاری در مراقبت
با اینکه در فضاهای عمومی خانه سالمندان سیستمهای تهویه مطبوع وجود داشت، اما اتاق آنیتا از این امکانات محروم بود. او در روزهای داغ تابستان، بدون هیچگونه خنککنندهای در اتاقی در طبقه سوم زندگی میکرد و این مساله به مرگ غمانگیزش در نتیجه گرما و گرمازدگی منجر شد. دمای بدن او در هنگام انتقال به بیمارستان به ۴۱.۲ درجه سانتیگراد رسید.
خانواده آنیتا به شدت از شرایط پیش آمده و بیتوجهی به نیازهای اساسی او ناراحت هستند. آنها بر این باورند که سهلانگاری در ارائه خدمات مناسب به سالمندان میتواند جان انسانها را به خطر بیندازد و این وضعیت نیاز به بررسی جدی دارد. آنیتا که هرگز با گرما کنار نیامده بود، در این تابستان گرم به یکی از قربانیان بیشمار بحران آب و هوایی تبدیل شد.
فاجعهای که میتوانست جلوگیری شود
مرگ آنیتا نه تنها یک فاجعه شخصی برای خانوادهاش، بلکه یک زنگ خطر برای همه ماست. در جهانی که تغییرات اقلیمی به شدت احساس میشود، نیاز به توجه به نیازهای خاص افرادی که به مراقبتهای ویژه نیاز دارند، بیش از هر زمان دیگری حس میشود. آیا این حادثه میتواند جرقهای برای تغییر در نحوه مراقبت از سالمندان در خانههای سالمندان باشد؟
منبع: theguardian.com



