در ابو حمد، در کنار نیل، روزگاری باغهای سرسبز و مزارع پربار، خرما، میوههای مرکبات و غلات زمستانی را برای شهرهای شرقی سودان، از جمله خرطوم و پورت سودان تولید میکردند. اما امروز، این سرزمین به طرز چشمگیری تغییر کرده و دیگر خبری از محصولات زراعی نیست.
درختان قطع شدهاند، اراضی کشاورزی پاک شده و مزارع به فروشگاهها و مکانهای تجاری تبدیل شدهاند. در اطراف این شهر و حومه آن، بیش از ۷۰۰ تپه از زبالههای خاکستری وجود دارد که خاک، آب و هوای منطقه را مسموم میکند. این تپهها باقیماندههای سمی معدنکاری طلا به شیوهٔ غیررسمی هستند، یک فعالیتی که از سال ۲۰۰۸ آغاز شده و در شش سال گذشته به شدت افزایش یافته است.
تأثیرات زیستمحیطی و بهداشتی
این وضعیت نه تنها زمینهای حاصلخیز را نابود کرده، بلکه به یک بحران بهداشتی عمومی منجر شده است. مواد شیمیایی ناشی از این فعالیتها خاک و آب را آلوده کرده و زندگی مردم را به خطر انداخته است. در حالی که سودان به عنوان یکی از کشورهای با پتانسیل بالای کشاورزی شناخته میشود، این بحران به وضوح در حال تعمیق است و تأثیرات منفی آن بر جامعه به وضوح مشهود است.
با توجه به جنگ و فقر، معدنکاری غیررسمی به یک منبع درآمد برای بسیاری از مردم تبدیل شده است، اما هزینههای آن بر سلامت عمومی و محیط زیست به شدت سنگین است. در این شرایط بحرانی، آیا دولت و نهادهای دولتی میتوانند قدمی برای احیای این زمینهای حاصلخیز و حفاظت از سلامت مردم بردارند؟
به نظر میرسد که سودان با چالشی بزرگ در برابر توسعه پایدار و حفظ محیط زیست روبهرو است. طلای نیل که به عنوان یک منبع درآمد در نظر گرفته میشود، میتواند به یک نفرین واقعی تبدیل شود، اگر اقدامی برای کنترل و مدیریت این بحران انجام نشود.
منبع: theguardian.com
