در دنیای هنر، چه چیزی میتواند به اندازهٔ نفس انسان معنادار باشد؟ لیز لارنر، مجسمهساز کالیفرنیایی، به این سوال پاسخ میدهد. او در سال ۱۹۸۸ با اثر «هر هنرمند یک نفس داد» که بر اساس باکتریهای تنفس هنرمندان از سرتاسر جهان ساخته شده بود، توجهها را به خود جلب کرد. این اثر نه تنها به شکل یک تجربهٔ هنری، بلکه به عنوان یک آزمایش زیستی عجیب و غریب، به تکامل خود ادامه داد و در نمایشگاه ۲۰۲۲ به نمایش درآمد.
تجربهای تحولآفرین
این اثر، باکتریهایی را در خود دارد که برخی از آنها به شکل «وافرهای زیبا و خشک» درآمدهاند، در حالی که دیگران به وضعیت «سیاه و سبز و ترسناک» رسیدهاند. لارنر هیچگاه از ساخت آثار جذاب با مواد غیرمتعارف خسته نشده است. او در نخستین نمایشگاه بزرگ خود در بریتانیا، «یک خط سخت برای خم شدن» در مرکز هنر کمدن لندن، از پلاستیکهای یکبار مصرف برای خلق آثار خود استفاده کرده است. این آثار نه تنها جذابیت دارند، بلکه حسی از تهدید و خطر را نیز منتقل میکنند.
چالشهای زیستمحیطی و هنر
لارنر دربارهٔ چالشهای زیستمحیطی ناشی از توقف چین در پذیرش پلاستیکهای آمریکایی سخن میگوید. او که در آن زمان در لس آنجلس زندگی میکرد، تصمیم گرفت تا این پلاستیکها را به استودیو خود بیاورد و به خلق آثار هنری بپردازد. او با بیان اینکه حجم این مواد به قدری زیاد شده که مجبور شده است آنها را از سقف آویزان کند، به وضوح نشان میدهد که چگونه هنر میتواند به عنوان یک واکنش به بحرانهای جهانی عمل کند. این آثار، خود گویای داستانهایی از آسیبهای زیستمحیطی و چالشهای اجتماعی هستند.
در نهایت، لیز لارنر با استفاده از مواد غیرمتعارف و ایدههای جنجالی، به ما یادآوری میکند که هنر میتواند از هر چیزی زاده شود، حتی نفس ما. او با آثارش، مرزهای هنر را جابجا میکند و ما را به تفکر دربارهٔ رابطهٔ خود با محیط زیست و وجود انسانیامان وا میدارد.
منبع: theguardian.com
