جام جهانی ۲۰۲۶ به یک گرداب از فوتبال جذاب تبدیل شد که گفتوگوهای لازم دربارهٔ قدرت ورزش، استقامت تیمهای ضعیف و اهمیت دیاسپورا را به راه انداخت. در دنیایی که بر اساس فرهنگهای مختلف شکافهای عمیقتری در آن وجود دارد، این تورنمنت فرصتی منحصر بهفرد را برای مردم از پسزمینههای مختلف فراهم کرد تا همزمان تجربهای معنادار را به اشتراک بگذارند.
پیشنهاد جنجالی اینفانتینو
اما به محض پایان این رویداد بزرگ، جیانی اینفانتینو، رئیس فیفا، بمب سیاسی را به جشن پس از مسابقات انداخت و پیشنهاد خصوصیسازی جام جهانی را مطرح کرد. او به دنبال تزریق ۲۰ میلیارد دلار سرمایه خصوصی به این رویداد بود و در این مسیر از JP Morgan و Thrive Capital، سرمایهگذاری که توسط جاشوا کشنر، برادر جارد کشنر، داماد دونالد ترامپ، مدیریت میشود، کمک خواسته است.
این تغییرات در ساختار مالی و مدیریتی فیفا، نگرانیهای جدی را در مورد آینده فوتبال ایجاد کرده است. آیا فیفا به سمت تجاریسازی بیشتر پیش میرود و از ارزشهای اصلی این ورزش فاصله میگیرد؟ ارتباطات مالی پیچیده و سرمایهگذاریهای بزرگ ممکن است به جای توسعه فوتبال در سطح جهانی، تنها به نفع سرمایهگذاران و افراد خاص باشد.
لزوم نظارت مستقل
در چنین شرایطی، نیاز به نظارت مستقل از سوی دولتها و سازمانهای غیردولتی بیش از هر زمان دیگری احساس میشود. برای حفظ ارزشهای انسانی و اجتماعی فوتبال، لازم است که این نهادها به میدان بیایند و به حفظ «بازی مردم» بپردازند. اینفانتینو و همکارانش باید به این نکته توجه کنند که فوتبال فراتر از یک تجارت است و باید به عنوان یک وسیلهٔ همبستگی و دوستی در سطح جهانی مورد توجه قرار گیرد.
با توجه به تغییرات اخیر و نگرانیهای موجود، باید دید که آیا فیفا میتواند به اصول بنیادی خود پایبند بماند یا اینکه به سمت یک نظام کاملاً تجاری پیش خواهد رفت. در دنیای امروز، فوتبال بیش از هر زمان دیگری نیازمند نظارت و توجه است تا بتواند به عنوان یک نماد همبستگی جهانی باقی بماند.
منبع: theguardian.com
